Vedîa; Terkedilen Emânet


Vedîa

Vedîa; Terkedilen Emânet

 

Vedîa; Terkedilmiş şey demektir. Bir kimsenin
bir veya daha fazla kişinin yanında korumaları için bırakmış olduğu mal veya
böyle bir akit manasında kullanılan bir İslâm hukuku terimi. Mecelle vedîayı;
"Hıfz için bir kimseye verilen maldır" diye tarif etmiştir (Mecelle, Madde,
763). Terim manası ile sözlük manası arasındaki ilgi, malın sahibi tarafından
vedî'ın yanına terkedilmiş olmasıdır (İbn Kudâme, el-Muğnî, VII, 280; Ö. Nasuhi
Bilmen, Hukuk-ı İslâmiyye ve Istılahat-ı Fıkhiyye Kamusu, IV,144; Ali Hafif
Ahkâmu'l Muâmelâtu'ş-Şer'iyye, 432).

Vedîa verme olayına îdâ, vedîa verene mûdi',
kendisine vedîa bırakan kişi veya kuruma mûda' vedî' denilir. Kendisine emânet
mal bırakılmak istenilen kişi, bu malı koruyabileceğini biliyorsa emâneti kabul
etmesi müstehaptır.

 

Yeni yorum gönder

Bu alanın içeriği gizlenecek, genel görünümde yer almayacaktır.
  • Web sayfası ve e-posta adresleri otomatik olarak bağlantıya çevrilir.
  • İzin verilen HTML etiketleri: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Satır ve paragraflar otomatik olarak bölünürler.

Biçimleme seçenekleri hakkında daha fazla bilgi

sponsorlu bağlantılar

Son yorumlar