Taat


TÂAT

TÂAT

 

İtâat, boyun eğmek, özellikle
ilâhi emirlere uymak, takvâ, ibâdet ve zühd gibi anlamlara gelen bir terim.
Çoğulu tâât gelir, Ehl-i tâat, tâat sahibi demektir.

Tâat kelimesi "etâa-yutîu-itâat"
masdarından alınmış bir isim masdardır. Asıl masdarın kıyasa göre, itâat
şeklinde olması gerekirken, onun yerine hemzesiz olarak tâat kullanılmıştır.
Mâzî sigasında tâa ve etâa eş anlamlıdır. Ancak emir sigası kullanılacaksa bunun
if'âl babından getirilmesi gereklidir.

Bir hadislerinde Hz. Peygamber
"Allah'a isyanda tâat yoktur" buyurmuştur. (Burada, ma'siyet olan şeyi
emrettikleri zaman, emir sahiplerine itâat edilmemesi kasdedilir. Adam öldürmek,
yol kesmek gibi. Buna göre, tâat ma'siyetle dolu olduğu zaman, işleyen kimse
sorumluluktan kurtulamaz.

Tâat iki kısma ayrılır: 1) Allah'a
İtâat: Bu, ibâdetler ve muâmeleler konusunda Allah'ın emirlerine uymak ve
yasaklarından kaçınmakla olur. 2) Kullara İtâat: Yöneticilere, ana ve babaya,
kocaya gerekli olan itâat gibi. "Allah'a isyanda (kula) itâat yoktur" hadîsi, bu
konuda sınırlayıcı hüküm koyar (Buhâr, Ahkâm, 4; Müslim, İmâre, 39).

Hamdi YUSUFOĞLU

Yeni yorum gönder

Bu alanın içeriği gizlenecek, genel görünümde yer almayacaktır.
  • Web sayfası ve e-posta adresleri otomatik olarak bağlantıya çevrilir.
  • İzin verilen HTML etiketleri: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Satır ve paragraflar otomatik olarak bölünürler.

Biçimleme seçenekleri hakkında daha fazla bilgi

sponsorlu bağlantılar

Son yorumlar